Oprowadzanie autorsko-kuratorskie po wystawie Marty Romankiv
Zapraszamy na pierwsze oprowadzanie autorsko-kuratorskie po wystawie Pomniki będą mówiły naszymi głosami. Wraz z artystką Martą Romankiv, kuratorem wystawy Piotrem Lisowskim oraz Aliaksandrem Danilkinem i Aleną Leo – współtwórcami projektu – przyjrzymy się bliżej procesowi, który łączy sztukę z aktywizmem. Podczas spotkania porozmawiamy o kulisach powstawania wystawy oraz jej społecznym kontekście. Będzie to także okazja do poznania osobistych historii migracji Aliaksandra i Aleny.
- 6 grudnia (piątek) 18:00
- 66P Subiektywna Instytucja Kultury (PIEKARNIA Żywa Kultura) ul. Księcia Witolda 66, Wrocław
- wstęp wolny
Biogramy
Marta Romankiv – urodzona we Lwowie (Ukraina). Jest artystką interdyscyplinarną, twórczynią instalacji, prac wideo oraz sytuacji społecznych. Ukończyła kierunek ceramiki artystycznej w Lwowskim Państwowym Instytucie Sztuki Dekoracyjnej i Stosowanej. Kontynuowała studia w Polsce – na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, a tytuł magistry uzyskała na Akademii Sztuki w Szczecinie. Aktualnie przygotowuje się do obrony doktoratu na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Swoją działalność skupia głównie wokół tematu wykluczenia społecznego w kontekście migracji, jak i związanych z tym problemów tożsamościowych. Jej projekty najczęściej mają charakter partycypacyjny i znajdują się na pograniczu aktywizmu, nauk społecznych i sztuki. Artystka mieszka i pracuje w Polsce.
fot. M. Lipiński
Piotr Lisowski – kurator i historyk sztuki, autor wystaw, tekstów, redaktor publikacji, niezależny badacz sztuki współczesnej. Dyrektor artystyczny 66P Subiektywnej Instytucji Kultury. W latach 2017–2022 związany z Muzeum Współczesnym Wrocław, którym kierował od 2020 do 2021 roku. Wcześniej, w latach 2007–2016, był kuratorem i opiekunem kolekcji CSW Toruń, a także współtwórcą niezależnej GALERII MIŁOŚĆ (2014–2017). Wykłada na kierunku Mediacja Sztuki Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.
fot. Piotr Blajerski
Alena Liavontsyeva – urodziła się w 2003 roku w Mińsku na Białorusi, gdzie ukończyła Dziecięcą Szkołę Artystyczną im. Vitaliya Cvirko. Od 2021 studiuje na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.
Wystawy:
2024 – „Zwiorzozbiór”, wystawa zbiorowa, Centrum Śródmieście, Wrocław
2018 – wystawa malarstwa szkół artystycznych, Miejska Galeria Sztuki im. Lieanida Scamialiou, Mińsk, Białoruś
2019 – „Moja ukochana szkoła artystyczna”, wystawa uczniów Zespołu Szkół Plastycznych nr 1, Mińsk, Białoruś
2023 – „Pomiędzy”, wystawa zbiorowa studentów II roku malarstwa, Galeria Niezależna, Wrocław
2023 – „W formie”, wystawa zbiorowa studentów ASP, Czasoprzestrzeń, Wrocław
2023 – „Open Call”, wystawa zbiorowa, Dom Studencki, Wrocław
2023 – „Surrealizm jak Salvador Dali”, wystawa towarzysząca, Salvador, Wrocław
2023 – „Kultura białoruska inspiracją”, wystawa i dyskusja, Przejście Dialogu, Wrocław
2023 – Międzynarodowe Triennale Rysunku, wystawa pokonkursowa, Katowice
2023 – „Matematyka i Sztuka”, wystawa pokonkursowa, Wrocław
2024 – „Za mjażoj”, wystawa białoruskich artystów, Wrocław
2024 – „Magenta 2.0”, wystawa zbiorowa koła malarskiego, FAMA, Wrocław
2024 – „Nocne życie”, wystawa zbiorowa koła malarskiego, Szklarnia, Wrocław
Aliaksandr Danilkin – urodziłem się 1996 roku w Homelu na Białorusi. W latach 2012-2016 studiowałem w Białoruskim Państwowym Koledżu Sztuk Pięknych na wydziale Malarstwa. W latach 2016-2020 studiowałem malarstwo na Państwowej Akademii Sztuk Pięknych w Mińsku. Od 2021 roku studiuję na Wydziale Malarstwa na wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta. Aktualnie jestem rezydentem galerii „Barak Kultury” w Poznaniu. Już podczas studiów w Mińsku sprzeciwiałem się systemowi władzy i starałem się walczyć z cenzurą nakładaną przez uczelnię. Po wyborach prezydenckich w 2020 roku brałem czynny udział w protestach, a po licznych groźbach ze strony rektora Akademii zostałem wydalony za działalność opozycyjną. Sytuacja zmusiła mnie do ucieczki z ojczyzny, do której nie mogę bezpiecznie wrócić. Od czasu opuszczenia kraju, w swojej twórczości chcę wypowiadać się na współczesne tematy polityczne przez pryzmat historii Białorusi, której kultura i historia są wciąż wymazywane i niszczone. W procesie twórczym przywołuję własne wspomnienia z życia na Białorusi. W pracach staram się definiować swoje prawdziwe „Białoruskie ja” przy pomocy ludowych i historycznych elementów ojczystej sztuki. Swoją działalnością w Polsce w pełni wykorzystuję wolność, której przez tyle lat mi odmawiano.