Los Pesados
Manuela Morales Délano | Avant Art Festival
We wrześniu w 66P STAJNI gościmy wystawę Manueli Morales Délano w ramach Avant Art Festival. Los Pesados (w wolnym tłumaczeniu: „Ociężali” lub „Ciężcy ludzie”) to wystawa, w której podstawowym surowcem jest cegła.
- wernisaż: 8 września (wtorek), godz. 18:00
- czas trwania wystawy: 8 – 12 września [śr., pt. sob.: 14–18:00; czw. 14–20:00]
- 66P Stajnia | Romana Dmowskiego 13b/u1, Wrocław
- wstęp wolny
„Punktem wyjścia stała się dla mnie rewolucyjna historia cegieł oraz ich znaczenie jako narzędzi protestu – szczególnie podczas protestów w Hongkongu w 2019 roku, kiedy stały się symbolem oporu. Na tej podstawie stworzyłam serię rzeźb” – wyjaśnia sama artystka.
Równolegle do motywu cegły pojawia się inny powracający element praktyki Délano: but jako symbol rewolucji. Obejmuje to zarówno zapatystów i grę słów wokół hiszpańskiego zapato („but”), jak i drewniane saboty noszone przez robotników podczas rewolucji przemysłowej, które były wykorzystywane do zatrzymywania maszyn jako forma nacisku w walce o lepsze warunki pracy.
Cegły z kolei były niezbędne dla rewolucji przemysłowej, ale stały się także dosłownymi narzędziami oporu. W okresach niepokojów politycznych w Sudanie demonstranci używali stosów cegieł i kamieni do budowania ulicznych barykad. Te prowizoryczne blokady dróg, szczególnie w Chartumie, stały się silnymi symbolami obywatelskiego oporu wobec wojskowych rządów i brutalnych represji. Barykada jawi się tu nie tylko jako architektura polityczna, lecz – co ważniejsze – jako miejsce, w którym dokonuje się rewolucja.
Podobnie w Hongkongu w całym mieście, zwłaszcza na głównych ulicach, pojawiały się tak zwane „mini-Stonehenge” – niewielkie konstrukcje złożone z trzech cegieł. Funkcjonowały one jako improwizowane blokady drogowe, spowalniając natarcie oddziałów policji i uniemożliwiając przejazd pojazdów przez okupowane ulice. Jednocześnie miały wymiar symboliczny, przekształcając zwykłe materiały budowlane w pomniki zbiorowego oporu.
Istnieje pewna paralela między „Los Pesados” a tymi, którzy odmawiają posłuszeństwa – związek ten współbrzmi także z samym festiwalem. Tancerze, podobnie jak protestujący, gromadzą się poprzez wspólny ruch. Muzyka również stanowi formę protestu, tworząc przestrzenie wspólnoty, solidarności i współdzielonego oporu. Festiwale i imprezy są nie tylko miejscami celebracji, lecz także przestrzeniami wolności, organizowania się oraz wyobrażania sobie innych sposobów bycia razem.
Biogram
Manuela Morales Délano (ur. 1986, Talcahuano, Chile). Mieszka i pracuje w Bazylei (Szwajcaria). Jej praktyka obejmuje różnorodne media i często przyjmuje formę instalacji site-specific odnoszących się do ekonomicznych i społecznych konsekwencji kolonialnego dziedzictwa. Artystka bada relacje między akumulacją bogactwa, dominacją i podporządkowaniem, osadzając je w konkretnych kontekstach historycznych i geograficznych. Rekonstruuje je, a zarazem poddaje fabularizacji, tworząc napięcia między narzuconymi narracjami historycznymi, lokalnymi legendami i przekazami zakorzenionymi w kulturze danego miejsca. Délano świadomie konstruuje i przepisuje historie, wykorzystując absurd oraz estetykę camp jako narzędzia pozwalające ujawnić złożoność relacji władzy, pamięci i dziedzictwa kolonialnego.
https://manuelalibertadmoralesdelano.com/
Manuela Morales Dèlano, Cruel Nature Has Won Again, autoportret z kolcami kaktusa, 2023
patronat i patronat medialny: TVP Kultura, Dwójka PR, Trójka PR, Polityka, gazeta.pl, Filmweb, Undertone, Anxious Musick Magazine, Pasem po czołem
partnerzy: NNT6, SZUM
główna partnerka wystawy: 66P Subiektywna Instytucja Kultury
Współfinansowano ze środków Gminy Wrocław i Samorządu Województwa Dolnośląskiego