Zapraszamy na subiektywne oprowadzanie po wystawie Pierwszego roku śpią, drugiego roku się skradają, trzeciego roku wybuchają Liliany Zeic, przygotowane przez kuratorkę i historyczkę sztuki – Agnieszkę Rayzacher.
- 17.07 (czwartek), godz. 18.00
- 66P (PIEKARNIA Żywa Kultura), Księcia Witolda 66, Wrocław
- wstęp wolny
- więcej informacji o wystawie Pierwszego roku śpią
Liliana Zeic przedstawia queerowe wspólnoty kobiet, dając jednocześnie przestrzeń do znalezienia w nich własnej opowieści, będącej też opowieścią babek i prababek – również tych duchowych. Rola przyrody – moc, którą dzielą się rośliny – jest w narracji Liliany Zeic równie istotna jak energia płynąca z bycia razem, w kręgu podobnie czujących i myślących osób. Podczas oprowadzania Agnieszka Rayzacher opowie o współodczuwaniu i ponadczasowym byciu ze sobą, którego doświadcza się, oglądając prace artystki. Przedstawi również protoplastki polskiego feminizmu, które w praktyce Liliany Zeic odgrywają bardzo ważną rolę, tworząc grono bohaterek jej queerowo-feministycznego archiwum – projektu w procesie zatytułowanego Sourcebook / Książka źródeł.
Wystawa Liliany Zeicto queerowo-ekologiczna opowieść oparta na strukturze ballady, dla której punktem wyjścia pozostaje ludowa legenda dotycząca jeziora Świteź. Artystka przenosi nas do ukrytego pod wodą świata, gdzie wspólny obszar queerowego i roślinnego ekosystemu budują dziwaczki, wyrzutki, samotnice, gatunki roślin reliktowych, przyrodnicze osobliwości i choroby. W głębinach, na marginesie rozkwitają nowe, międzygatunkowe formy życia i nieoswojone piękno.
Agnieszka Rayzacher – kuratorka wystaw, od 2005 roku prowadzi w Warszawie galerię lokal_30 oraz Fundację Lokal Sztuki. W swojej praktyce skupia się przede wszystkim na badaniu i prezentacji twórczości artystek oraz osób sojuszniczych. Współzałożycielka grupy dyskusyjnej Seminarium Feministyczne poświęconej sztuce i feminizmowi. Kuratorka i współkuratorka wystaw prezentowanych w polskich i zagranicznych instytucjach, redaktorka i współredaktorka książek oraz autorka tekstów dotyczących artystek, m.in.: Natalia LL Doing Gender (2014); Ewa Juszkiewicz. Upadek kusi (2015), Ewa Zarzycka. Lata świetności (2016), Zuzanna Janin. Biała kruk (2016), Ucieczka z kina wolność (2017), Karolina Breguła. Ja po rzeźbach nie płaczę (2017), Her Own Way Female Artists and the Moving Image in Art in Poland: From 1970s to the Present (2019), Anna Orbaczewska Nie wiem jak ci to powiedzieć (2021), I Was Never Bored, last interview with Natalia LL, MS#4 (Magazyn Susch) (2023), Chcemy całego życia. Feminizmy w sztuce polskiej (2024).
fot. Konrad Ciszkowski