WoosferaJoey Holder
kuratorka: Małgorzata Miśniakiewicz
wernisaż: 24.09 (czwartek), godz. 18:00
oprowadzanie autorsko-kuratorskie: 25.09 (piątek), godz. 17:30
czas trwania wystawy: 24 września – 22 listopada
Myśl jest falą stojącą, efemeryczną siatką prawdopodobieństwa, zapadającą się tylko wtedy, gdy znaczenie staje się konieczne – twierdzi Cerebral.
LAM utrzymuje, że każdą interakcję, każdy ruch, każdą myśl da się sprowadzić do funkcji, równania opisującego prawdopodobieństwo przejścia między stanami.
Golem jest myślą wyrytą w materii, echem rozkazu.
Jean zaś wie, że sens już dawno załamał się, przekształcając się w zoperacjonalizowaną symulację samego siebie.
Wszyscy oni zamieszkują Woosferę – nonsensowną konstelację równoległych perspektyw, z których każda ma rację bytów ramach własnego uniwersum i własnej retoryki.
Stworzona przez Joey Holder Woosfera charakteryzuje się nadmiarem informacji, w którym prawda jest nieustannie kwestionowana, a rzeczywistość staje się zmienną manipulowaną przez algorytmy, platformy społecznościowe i „święty nonsens”.
Około stu lat temu jezuita Pierre Teilhard de Chardin oraz biogeochemik Władimir Wiernadski sformułowali koncepcję nowego, ewolucyjnego stanu biosfery: planetarnej „sfery rozumu”.
Noosfera, pojmowana jako najwyższy etap rozwoju biosfery, miała oznaczać scalanie ludzkiej świadomości w zjednoczony, globalny intelekt. Noosfera zakładała harmonijną konwergencję umysłów, transformacyjną inteligencję zbiorową, jednoczącą ludzkość na poziomie moralnym, metafizycznym i technologicznym. Sformułowana na początku XX wieku koncepcja stanowiła utopijną wizję globalnejsieci poznawczej. W ujęciu Holder noosfera staje się pojemną metaforą internetu, świadomości zbiorowej, cyfrowej transcendencji i ewolucji duchowej.
Woosfera ukazuje, co pozostało z marzenia o zdecentralizowanej, egalitarnej sieci, umożliwiającej swobodną wymianę wiedzy i płynne łączenie umysłów, idei i informacji. Osadzona we współczesnej rzeczywistości cyfrowej, naznaczonej algorytmicznymi bańkami informacyjnymi, fragmentacją epistemiczną i dezinformacją wykorzystywaną jako narzędzie walki, Woosfera jest dziełem, które za pomocą satyry poddaje krytycznemu oglądowi współczesne imaginaria technomagiczne i technoekologiczne.
Motywy symulowanych światów, magii, memów, rozszczepionych rzeczywistości oraz „internetu jako silnika chaosu” przenikają Woosferę, tworząc jej afektywny szkielet.
Artystka przygląda się degeneracji utopijnego ideału, prowadzącej poprzez imaginaria technologiczne ku współczesnemu nonsensowi nowej ery cyfrowej. To „satyryczne światotworzenie” dokonuje się poprzez absurd, memiczność i wszystko to, co świadomie niedorzeczne, ezoteryczne i pseudonaukowe.
Za jego pomocą Holder tworzy polifoniczne środowisko, w którym zderzają się idee i narracje. Każda z postaci – Cerebral, Golem, Jean, LAM i Pierre – została skonstruowana z wykorzystaniem zaprogramowanych modeli językowych i posiada odrębny zestaw cech, własną historię, wzorce poznawcze, odniesienia oraz formy memicznej ekspresji, co prowadzi do powstania różnych koncepcji rzeczywistości.
Postacie podejmują tematy ważne w ich świecie – teorię symulacji, mechanikę kwantową czy odcieleśnioną inteligencję – posługując się potocznym językiem cyfrowego dyskursu i memami. Konstruując te persony, Holder nie narzuca określonych przekonań; chce raczej modulować warunki, w których dane przekonanie zaczyna wydawać się wiarygodne.
Woosfera sprawdza, czy mnożące się systemy przekonań, z których każdy rości sobie prawo do autorytetu epistemicznego, mogą osiągnąć punkt nasycenia, w którym załamią się w zapętlony bezsens, odzwierciedlając niedorzeczność współczesnego dyskursu cyfrowego. Praca eksploruje obszar konkurujących ram ideologicznych, ustanawiając przestrzeń produktywnego dysonansu, w której znaczenie wyłania się z napięcia.
Woosfera uznaje nieporządek za konieczne podłoże nowych form sprawczości w świecie, w którym „chaos idei” nie jest jedynie szumem, lecz medium istnienia. Tu wielkie teorie spiskowe zauroczyły masy, tworząc świat nonsensów, zaprojektowany by zahipnotyzować i wprowadzić w błąd.
Biogramy
Joey Holder jest artystką i badaczką, której prace poruszają filozoficzne kwestie dotyczące naszego wszechświata i rzeczy wciąż nieznanych w nauce, technologii oraz interakcjach między człowiekiem, maszyną i zwierzętami. Tworzy wciągające, multimedialne „światy”, rozmawiając z ekspertami z różnych dziedzin, w tym z biologii morskiej, badań genetycznych i psychologii behawioralnej, zgłębiając tematy od form życia w głębinach morskich, przez spekulatywną ewolucję, magię, czas nie-ludzki, aż po kosmitów. Obecnie jest doktorantką na Birmingham City University i bada, w jaki sposób koncepcje takie jak kształtowanie rzeczywistości i otwarty świat mogą być wykorzystane do aktywnego kształtowania nowej przyszłości i tworzenia alternatywnych możliwości. Holder wystawiała swoje prace w wielu krajach, m.in. w Muzeum Historii Naturalnej Uniwersytetu Harvarda, Muzeum Designu w Londynie, na biennale w Sydney, Atenach, Lublanie, Wuhan i Moskwie oraz na Transmediale w Berlinie. Kieruje również SPUR, platformą internetową wspierającą sztukę cyfrową oraz Chaos Magic, przestrzenią artystyczną w Nottingham. W 2021 roku znalazła się na liście 40 Under 40 magazynu Apollo za swoje nowatorskie osiągnięcia na styku sztuki i technologii. Pisały o niej takie tytuły jak: The New York Times, The Guardian, Frieze magazine, Artforum, Art Monthly, Flash Art, Studio International, Dazed, VICE i BOMB. Jest reprezentowana przez galerię Seventeen w Londynie.
dr Małgorzata Miśniakiewicz jest historyczką sztuki i kuratorką, której badania nad społeczno-politycznymi kontekstami sztuki współczesnej i powojennej awangardy środkowo-wschodniej Europy skupiają się na interlokalnych perspektywach. W działalności kuratorskiej pracuje głównie ze sztuką współczesną i neoawangardową, poszukuje przyszłych awangard. Pełniła rolę Kuratorki Kolekcji Muzeum Współczesnego Wrocław (2017-2019), realizuje projekty kuratorskie współpracując z organizacjami w Polsce i zagranicą, jest autorką tekstów i redaktorką, łączy działalność kuratorską i badawczą organizując konferencje naukowe i projekty badawcze. Absolwentka historii sztuki na Courtauld Insitute of Art w Londynie (MA Global Conceptualism z prof. Sarah Wilson i prof. Borisa Groys, 2011; PhD z dr Klarą Kemp-Welch, 2018), jej praca doktorska dotyczyła usieciowionej sztuki lat 70. – na przykładzie polskiego mail artu – wobec idei opozycji demokratycznej oraz społecznych i geopolitycznych przemian. Regularnie publikuje teksty i artykuły naukowe na temat sztuki środkowo-wschodniej Europy. Jest dwukrotną stypendystką Arts and Humaniies Research Council. Ukończyła Podyplomowe Studia dla Managerów Kultury w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie (2014). Współpracuje z fundacją ArtTransparent we Wrocławiu. Od 2026 sprawuje stanowisko Kuratorki w Muzeum Współczesnym Wrocław.
fot. Małgorzata Kujda
Zespół 66P i osoby współpracujące
organizacja, produkcja i realizacja: Renata Jarodzka, Rafał Jarodzki, Anna Krukowska, Mirek Łuckoś, Mirek Chudy, Patrycja Ucieklak, Łukasz Bałaciński, Danuta Krzywicka, Teresa Hajłasz-Golonka, Michał Czapliński, Katarzyna Małolepsza, Kamil Olender, Helena Swirtun, Alicja Wojakowska
promocja: Fest Promo
identyfikacja graficzna: Florian Mecklenburg, Kinga Gralak
tłumaczenia: Iuliia Lytsevych, Karol Waniek
patroni medialni: MINT Magazine, SZUM, Radio Wrocław, Radio RAM, Radio Wrocław Kultura