Sztuczna inteligencja. Kto tworzy, kto uczy, kto decyduje? Debata o AI, sztuce, edukacji i władzy technologii
Czy sztuczna inteligencja może być twórcą? Jak zmienia się pojęcie autorstwa, kiedy obrazy, teksty i całe światy powstają przy udziale algorytmów? I jak przygotować kolejne pokolenia artystek i artystów do pracy w rzeczywistości, w której AI staje się jednym z narzędzi twórczych?
Zapraszamy na debatę towarzyszącą wystawie Woosfera Joey Holder, poświęconą temu, jak sztuczna inteligencja zmienia współczesną kulturę, sztukę i sposoby rozumienia rzeczywistości. Zamiast skupiać się wyłącznie na możliwościach nowych technologii, przyjrzymy się również ich ograniczeniom, społecznym konsekwencjom i mechanizmom władzy, które stoją za ich rozwojem.
- 26 listopada (czwartek), godz. 18:00
- 66P Subiektywna Instytucja Kultury (PIEKARNIA Żywa Kultura) Księcia Witolda 66, Wrocław
- wstęp wolny
- więcej informacji o wystawie Joey Holder
Szczególne miejsce w rozmowie zajmie edukacja artystyczna i odpowiedzialność instytucji kształcących przyszłych twórców. Jak sztuczna inteligencja wpływa na proces dydaktyczny i praktykę artystyczną? Czy uczelnie powinny wypracowywać nowe zasady korzystania z narzędzi generatywnych, a jeśli tak – na jakich warunkach? Perspektywę Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu przedstawi prof. Wojciech Pukocz, rektor uczelni, która mierzy się z wyzwaniami związanymi z obecnością AI w działalności artystycznej i edukacji.
Do rozmowy zaprosiliśmy także osoby pozwalające spojrzeć na temat z innych stron. Sylwia Czubkowska, dziennikarka technologiczna, współtwórczyni podcastu „Techstorie” i autorka książek poświęconych globalnym firmom technologicznym, przybliży społeczne i polityczne konsekwencje rozwoju AI, w tym kwestie danych, interesów korporacji i cyfrowej zależności. Dr inż. Jarosław Drapała wniesie perspektywę technologiczną, pozwalając przyjrzeć się możliwościom i ograniczeniom modeli sztucznej inteligencji oraz temu, jak zmieniają one naszą pracę i procesy twórcze. Dr Małgorzata Miśniakiewicz, kuratorka Woosfery, osadzi te zagadnienia w kontekście praktyki artystycznej i samej wystawy.
Punktem wyjścia będzie Woosfera, w której chatboty AI współtworzą postaci reprezentujące odmienne wizje rzeczywistości. Ich interakcje prowokują pytania o wiarygodność informacji, produkowanie przekonań i granice między tym, co wyobrażone, a tym, co uznajemy za prawdziwe. To także okazja, by zastanowić się, kto projektuje narzędzia, z których korzystamy, jakie wartości i założenia zostają w nich zapisane oraz kto ponosi odpowiedzialność za generowane przez nie treści.
Nie zakładamy, że sztuczna inteligencja jest ani obietnicą bezwarunkowego postępu, ani zagrożeniem, przed którym można po prostu się schronić. Interesuje nas przestrzeń pomiędzy entuzjazmem a nieufnością – miejsce, w którym spotykają się praktyka artystyczna, wiedza technologiczna, edukacja i codzienne doświadczenie. Zapraszamy do wspólnej rozmowy, zadawania pytań i konfrontowania różnych punktów widzenia.
Biogramy
Sylwia Czubkowska – wieloletnia dziennikarka ekonomiczna i technologiczna takich tytułów jak „Gazeta Wyborcza”, „Dziennik Gazeta Prawna” i „Przekrój”. Od 2021 roku współprowadząca podcast „Techstorie” w radiu Tok FM. Twórczyni magazynu Spider’sWeb+ nominowanego w 2022 r. do nagrody Grand Press Digital. Wielokrotnie nominowana do najważniejszych nagród dziennikarskich: Grand Press, nagrody Newsweeka im. Teresy Torańskiej, nagrody im. Mariusza Waltera czy nagrody im. Beaty Bawlak. Czterokrotna laureatka nagród Prezesa Urzędu Patentowego, nagrody im. prof. Romana Czerneckiego oraz nagrody Instytutu Reportażu „Temat: uchodźcy”. Autorka książek Chińczycy trzymają nas mocno (2022) i Bóg Techy (2025), nagrodzonej tytułem „Biznesowej Książki Roku” w konkursie Pulsu Biznesu i nagrodą im. Marcina Króla dla książek niosących nowe idee.
fot. Marek Wiśniewski
dr inż. Jarosław Drapała od 2009 roku pracuje na Politechnice Wrocławskiej. Prowadzi interdyscyplinarne badania nad uczeniem maszynowym, sieciami neuronowymi i ich zastosowaniami w analizie danych medycznych. Fascynują go matematyczne podstawy AI. Popularyzując naukę, zanurza młodzież i dorosłych w świecie matematycznej wyobraźni – to właśnie w nim pomaga im zrozumieć, czym jest AI, jak działa i dlaczego właśnie tak. Obecnie zajmuje się zastosowaniami dużych modeli językowych w psychiatrii i uczestniczy w pracach nad AI rozpoznającą i śledzącą obiekty na nagraniach z dronów. Ostatnio wprowadził do swoich zajęć intensywną pracę z agentami AI, zachęcając do niej studentów i pomagając im zachować kontrolę nad wynikami. Bada, jak wpływa to na ich kompetencje i co pozostaje człowiekowi do zrobienia, gdy AI go wyręcza.
dr Małgorzata Miśniakiewicz jest historyczką sztuki i kuratorką, której badania nad społeczno-politycznymi kontekstami sztuki współczesnej i powojennej awangardy środkowo-wschodniej Europy skupiają się na interlokalnych perspektywach. W działalności kuratorskiej pracuje głównie ze sztuką współczesną i neoawangardową, poszukuje przyszłych awangard. Pełniła rolę Kuratorki Kolekcji Muzeum Współczesnego Wrocław (2017-2019), realizuje projekty kuratorskie współpracując z organizacjami w Polsce i zagranicą, jest autorką tekstów i redaktorką, łączy działalność kuratorską i badawczą organizując konferencje naukowe i projekty badawcze. Absolwentka historii sztuki na Courtauld Insitute of Art w Londynie (MA Global Conceptualism z prof. Sarah Wilson i prof. Borisa Groys, 2011; PhD z dr Klarą Kemp-Welch, 2018), jej praca doktorska dotyczyła usieciowionej sztuki lat 70. – na przykładzie polskiego mail artu – wobec idei opozycji demokratycznej oraz społecznych i geopolitycznych przemian. Regularnie publikuje teksty i artykuły naukowe na temat sztuki środkowo-wschodniej Europy. Jest dwukrotną stypendystką Arts and Humaniies Research Council. Ukończyła Podyplomowe Studia dla Managerów Kultury w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie (2014). Współpracuje z fundacją ArtTransparent we Wrocławiu. Od 2026 sprawuje stanowisko Kuratorki w Muzeum Współczesnym Wrocław.
fot. Małgorzata Kujda
prof. Wojciech Pukocz (ur. 1970 w Mikołowie) jest artystą wizualnym, malarzem, rysownikiem, twórcą instalacji, filmów oraz projektów multimedialnych łączących obraz, dźwięk i działania performatywne. W swojej praktyce artystycznej od wielu lat eksploruje relacje pomiędzy tradycyjnym medium malarskim a nowymi technologiami, tworząc realizacje sytuujące się na pograniczu malarstwa, obrazu cyfrowego, filmu i muzyki wykonywanej na żywo. Szczególne miejsce w jego twórczości zajmują zagadnienia związane z pamięcią, przestrzenią, doświadczeniem podróży oraz percepcją obrazu. W 1997 roku ukończył studia na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, uzyskując dyplom z malarstwa w pracowni prof. Stanisława Kortyki. Z uczelnią pozostaje związany zawodowo do dziś. Obecnie jest profesorem w Katedrze Malarstwa Architektonicznego i Multimediów, gdzie prowadzi Pracownię Mediów Elektronicznych i Multimediów, kształcąc kolejne pokolenia artystów oraz rozwijając autorskie programy dydaktyczne z zakresu współczesnych mediów. W latach 2012–2020 pełnił funkcję dziekana Wydziału Malarstwa i Rzeźby ASP we Wrocławiu. W 2020 roku został wybrany na stanowisko Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu na kadencję 2020–2024, a w 2024 roku uzyskał reelekcję na kolejną kadencję obejmującą lata 2024–2028.
Dorobek artystyczny Wojciecha Pukocza obejmuje kilkadziesiąt wystaw indywidualnych oraz udział w ponad 150 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Jest również kuratorem i organizatorem licznych przedsięwzięć artystycznych, wystawienniczych i edukacyjnych. Jego działalność twórcza, dydaktyczna i organizacyjna konsekwentnie łączy refleksję nad współczesną kulturą wizualną z aktywnym uczestnictwem w życiu artystycznym i akademickim.