<w galerii
Aktualne

Bingo bezpieczeństwa. Performance Dominiki Łabądź w ramach V Festiwalu Teatru na Faktach "POZIOM ZERO"

Czym jest poczucie bezpieczeństwa? Czy wspólnota jest podstawą odporności społecznej?

Współczesne poczucie bezpieczeństwa kształtuje się w warunkach nakładających się kryzysów – militarnych, klimatycznych, ekonomicznych i społecznych – które mają charakter długotrwały, niepewny i często trudny do jednoznacznego uchwycenia. W takiej rzeczywistości bezpieczeństwo przestaje być stanem stabilnym, a staje się procesem ciągłego negocjowania relacji z otoczeniem, innymi ludźmi i środowiskiem od którego jesteśmy strukturalnie zależni. Choć oficjalne przewodniki bezpieczeństwa koncentrują się na indywidualnej sprawczości – przygotowaniu zasobów, planowaniu i samodzielnym reagowaniu – ich skuteczność w budowaniu realnego poczucia bezpieczeństwa jest ograniczona. Pomijają one bowiem kluczowy wymiar relacyjny: zaufanie, współpracę i zdolność do działania we wspólnocie.

Dominika Łabądź, Bingo bezpieczeństwa, 2026, dzięki uprzejmości Artystki

To właśnie relacje społeczne, sieci wsparcia i praktyki solidarności okazują się fundamentalne w sytuacjach kryzysowych, gdzie jednostkowe strategie często zawodzą. Pytanie o bezpieczeństwo staje się więc pytaniem nie tylko o to, co posiadamy lub wiemy, ale przede wszystkim o to, z kim jesteśmy i czy potrafimy działać razem. 

Osią wydarzenia jest gra bingo, potraktowana jako struktura organizująca relacje społeczne. Bingo jako „choreografia społeczna” proponuje przesunięcie perspektywy z indywidualnych strategii przetrwania na praktykowanie bycia razem – jako procesu kruchego, sytuacyjnego i zawsze niepewnego. Projekt czerpie z badań nad „choreografią codzienności”, które pokazują, że wspólnota nie jest dana, lecz wytwarzana w praktyce. 

Skład performance'u

Koncepcja i reżyseria: Dominika Łabądź
Konferansjerzy Bingo/głosy losu: Barbara Krawiec i Filip Marek
Występują: Viet Anh Do, Aleksandra Klocek, Anastazja Kowalska, Natalia Kruszelnicka-Guzy, Dominika Łabądź, Maciej Mandelt

Biogramy

Dominika Łabądź – artystka, doktora sztuk wizualnych. Mieszka i pracuje we Wrocławiu. Działa interdyscyplinarnie w polu sztuki i przestrzeni społecznej. Tworzy instalacje, wideo, obiekty oraz działania performatywne i partycypacyjne, korzysta z narzędzi teatru dokumentalnego, zajmuje się badaniami artystycznymi. Interesują ją relacje między obrazem, językiem i doświadczeniem oraz ich potencjał w budowaniu znaczeń i wspólnych narracji. Chętnie działa zespołowo, testując alternatywne modele wspólnego działania.

Współzałożycielka i aktywna uczestniczka licznych kolektywów i inicjatyw artystycznych, m.in. Galerii U (2009–2015), 69 sekund na ucieczkę (2012–2013), Części wspólnej – Archiwum Społecznego (2016–2017) oraz Galerii ArtBrut (2020–2022). Od 2018 roku, wspólnie z Joanną Synowiec, prowadzi wydawnictwo Dzikie Przyjemności. Wykłada na Wydziale Sztuki Mediów, Fotografii i Filmu Eksperymentalnego Akademii Sztuki w Szczecinie w Pracowni Afektywnych Praktyk Artystycznych (PAPA). Autorka licznych wystaw i projektów. Jej prace i działania były prezentowane m.in. w: BWA Awangarda, BWA Zielona Góra, CSW Kronika, Galeria Studio, Muzeum Współczesne Wrocław, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Museu Nacional de Arte Contemporânea (Portugalia), Galerie výtvarného umění w Ostrawie (Czechy), Ján Koniarka Gallery w Trnawie (Słowacja), Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu, Galeria Entropia we Wrocławiu, Kunsthaus Dresden, CAN Centre d’art Neuchâtel (Szwajcaria), Studio BWA, BWA Dizajn.

fot. Małgorzata Kujda

Anastazja Kowalska – aktorka i działaczka społeczna polsko-ukraińskiego pochodzenia. Absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu (2025). Swoją drogę artystyczną rozpoczęła w teatrze ulicznym Migro, z którym występowała w całej Europie w spektaklach „Echa” oraz „Tajniki” — poruszających tematykę doświadczeń i wsparcia uchodźców wojennych. Teatr zaangażowany społecznie stał się ważnym fundamentem jej dalszej pracy twórczej. Współpracuje z Teatrem Polskim w Podziemiu, gdzie zadebiutowała w spektaklu „Heksy” w reżyserii Moniki Pęcikiewicz. Za rolę Kunegunde otrzymała nagrodę ZASP za najlepszy debiut artystyczny (2025). Można ją również zobaczyć w spektaklu „Jesień” w reżyserii Katarzyny Minkowskiej. Poza działalnością sceniczną angażuje się społecznie – jest wolontariuszką międzynarodowej organizacji humanitarnej ADRA, wspierającej adaptację uchodźców wojennych z Ukrainy w Polsce.

Viet Anh Do – student V roku wydziału aktorskiego Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, filia we Wrocławiu. Wyróżniony nagrodami za spektakl dyplomowy “Pakujemy Manatki” w reż. Remigiusza Brzyka Nagrodą Specjalną dla zespołu aktorskiego na 43. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi oraz Special Jury Prize za spektakl “1984″ w reż. Bożeny Klimczak na 18. Festival International du Théâtre Universitaire de Tanger.

Aleksandra Klocek – studentka IV roku na Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, aktorka Śląskiego Teatru Lalki i Aktora „Ateneum” w Katowicach. Uwielbia wszystko, co łączy się z uczuciem beztroski. Jej celem życiowym jest spróbowanie każdego możliwego hobby, jakie wymyślił człowiek.

Barbara Krawiec i Filip Marek – barmanka – psia portrecistka i dyrektor-florysta. Prowadzimy razem bingo już chyba dziesięć lat.

Natalia Kruszelnicka-Guzy – pracowniczka działu administracji w Stowarzyszeniu Nomada we Wrocławiu. Od lat wspiera działania Nomady oraz inne inicjatywy społeczne. Koordynatorka projektu „GOTOWE”, dotyczącego budowania obrony cywilnej, którego celem jest trwałe podniesienie gotowości operacyjnej oraz zapewnienie ciągłości działania Stowarzyszenia Nomada jako bezpiecznej i odpornej organizacji, zdolnej do pracy w sytuacjach zakłóceń i kryzysów na terenie Wrocławia.

Maciej Mandelt – zajmuje się komunikacją strategiczną i rzecznictwem w Stowarzyszeniu Nomada we Wrocławiu. Z organizacją jest związany od ponad dekady. Zaczynał od bezpośredniej pracy z romskimi rodzinami z Rumunii, później współtworzył strategię fundraisingową stowarzyszenia, a w latach 2017–2023 był członkiem zarządu i prezesem. Dziś współprowadzi działania komunikacyjne i rzecznicze Nomady, koncentrując się na prawach człowieka, migracji oraz przeciwdziałaniu przemocy motywowanej uprzedzeniami. W swojej pracy łączy doświadczenie organizacyjne, perspektywę praw człowieka i myślenie strategiczne. Interesuje go komunikacja odpowiedzialna, praktyczna i zakorzeniona w realnym kontakcie z osobami z doświadczeniem migracji. Poszukuje języka, którym da się mówić o sprawach skomplikowanych i złożonych w sposób zarazem przystępny i precyzyjny. Szuka takiego sposobu opowiadania o prawach człowieka, który w warunkach polaryzacji, dezinformacji i przemocy cyfrowej nie upraszcza rzeczywistości, lecz wzmacnia zaufanie, dostępność i bezpieczeństwo. Bliskie są mu perspektywy antyrasistowska i dekolonialna, szczególnie tam, gdzie pomagają budować komunikację bardziej uważną, godnościową i sprawiedliwą.